Diagnostyka

Zawsze pierwsza wizyta w Centrum Leczenia Żylaków jest zawsze wizytą diagnostyczną. W czasie wizyty diagnostycznej zbierany jest dokładny wywiad z pacjentem dotyczący objawów, czasu trwania choroby, przebytych powikłań choroby żylakowej  i dotychczasowego leczenia. Następnie lekarz przeprowadza badania fizykalne i badanie przepływów metodą Dopplera oraz badanie komputerowe - fotopletyzmiografię. Badanie metodą kolorowego dopplera  pozwala na oglądanie żył i tętnic na ekranie aparatu. Dzięki tej metodzie można ocenić anatomię  układu żylnego, drożność i  wydolność głównych pni żylnych. W naszej firmie badania metodą kolorowego dopplera przeprowadza się przy pomocy nowoczesnego aparatu USG General Electric Logiq 400PRO .
Żyła odpiszczelowa         żyła odstrzałkowa	W kończynie dolnej występują dwa układy żył - układ powierzchowny i  głęboki. Te żyły, które są częściowo widoczne przez skórę należą do układu powierzchownego, natomiast żyły układu głębokiego biegną wraz z tętnicami głęboko wśród mięśni. Układ powierzchowny tworzą dwie główne żyły:  odpiszczelowa i odstrzałkowa. Żyły układu powierzchownego i głębokiego łączą się poprzez ujścia żył odpiszczelowej i odstrzałkowej, oraz przez tak zwane żyły łączące czyli perforatory. Żyła odpiszczelowa biegnie od pachwiny tuż pod powierzchnią skóry przez przyśrodkową stronę uda i podudzia aż do kostki przyśrodkowej. Żyła odstrzałkowa rozpoczyna się w dole podkolanowym i biegnie z tyłu przez środek  podudzia do kostki bocznej. Zdrowe żyły na całej swojej długości posiadają zastawki. Zastawki żylne pozwalają krwi na ruch tylko do góry, czyli w kierunku do serca. Jeśli z  jakiegoś powodu zastawki żylne są uszkodzone i nie działają prawidłowo to  krew cofa się w dół, zalegając w rozszerzonych splotach żylnych. Utrzymywanie się tego stanu sprzyja rozwojowi żylaków oraz powikłań w  postaci zapaleń żył czy owrzodzeń podudzi. Jeżeli zastawki ujścia żyły odpiszczelowej i/lub odstrzałkowej są niewydolne  jedyną skuteczną metodą leczenia jest leczenie operacyjne. Jeżeli natomiast ujścia tych żył są wydolne, to w większości przypadków wystarczy leczenie bezoperacyjne czyli skleroterapia
Pacjenci, u których nie występują powikłania choroby żylakowej, są leczeni bezoperacyjnie lub operacyjnie. Około 50% pacjentów wymaga leczenia operacyjnego. Tak więc u połowy chorych nie trzeba wykonywać operacji. U pacjentów cierpiących z powodu owrzodzenia podejmowane jest leczenie mające na celu zagojenie rany. Po zagojeniu owrzodzenia aby  nie otwarło się ono na nowo, u przeważającej większości pacjentów, konieczny jest zabieg operacyjny. Pacjenci cierpiący z powodu innych powikłań choroby żylakowej poddawani są często długotrwałej terapii, wymagającej od pacjenta dużej dozy cierpliwości. Należy jednak pamiętać, że niektóre powikłania jak np. zakrzepica żył głębokich, mogą być nawet niebezpieczne dla życia pacjentów. Po zakończeniu leczenia może być konieczne wykonanie zabiegu operacyjnego.